در زمان خلیفه متوکل عباسی کاروانی به قصد زیارت کربلا عزم سفر کرد. در راه خبر آوردند که بر تمام دروازه های شهرها گزمه و عسس و جاسوس گماشته اند که فرزندان علی را دستگیر کرده و به سیاهچال بیاندازند. کاروانیان هر کس نشان و مدرکی حاکی از نسبت و بستگی به محمد و آل علی بهمراه داشت بر زمین افکند و بلا از خود دور ساخت. گروهی از حرامیان و راهزنان از پس آن غافله سر رسیدند و با دیدن اشیائی که بر زمین ریخته بود از خرهای خود به پائین پریدند و آن نشانه ها را برگرفتند. رئیس حرامیان گفت : این نشانها را حفظ کنید که روزی به کارمان خواهد آمد. این بود که آن حرامیان با پریدن از «خر» نسب سیادت کسب کردند و به جای «کاروان دزدی» در بیابان،  در شهر و دارالعماره به چپاول آشکار اموال مردم پرداختند. از آنروز دیگر «سیدِ آلِ علی» پنهان گشت و«سیدِ از خر پریده» پدیدار.

آنچه مسلم است  نظام و ولایت فقیه خمینی، نه طرفداری در بین جنبش سبز مردم  دارد و نه معتقدانی در میان هواداران حکومت . هواداران حکومت و حاکمان فعلی فرصت طلبانی هستند که با سپر قرار دادن اسلام و عناوین مقدس انگاشته شده، به چپاول و غارت اموال و منابع عمومی مشغولند. یک دسته از هواداران مردمی و بسیار اندک حکومت نیزساده لوحان فریب خورده هستند که اصولاً بره صفت همواره طرفدار قدرتند و اراده تصمیم گیری، شهامت انتخاب، و توان درک حقایق را ندارند. چنین مردمانی در بین سپاهیان یزید و معاویه به فراوانی یافت می شدند. دسته دیگر از اندک هواداران حکومت کسانی هستند که به هوای بدست آوردن یک دستمال حاضرند هزار قیصریه را به آتش بکشند و جز منافع آنی به چیز دیگری نه می اندیشند و نه درک و فهم آنرا دارند. این دسته برای تسکین وجدان احتمالیشان پوششی از مذهب ساخته پرداخته دست اندرکاران حکومت را بهانه ساخته اند همچنانکه لشکریان معاویه و یزید خود را سپاهیان بیعت کرده خلیفه مسلمین قلمداد می کردند،اینان نیزوجدان خود را آرام می سازند به اینکه موظفند فرمانبردار ولی امر خود باشند. ولی امر خود ساخته ای که دست آن یزید و معاویه را از پشت بسته است. 

پایان گفتار اینکه این نظام ویرانگر نه به دست مخالفینش، که در اولویت بدست هواداران شناخته شده اش سرنگون خواهد شد زیرا آنان هم  مانع کمکهای نجاتبخش و میانجیگرانه امثال موسوی و خاتمی می شوند و هم مردم را به شورش و اعتراض وامیدارد. شکست و افول ظاهری امروز جنبش سبز، شکست رهبران آن میباشد، درحالیکه این شکست ظاهری بنیان جنبش مردم را عمیق و عمیق تر خواهد کرد.

عطاء الله مهاجرانی ها حرفی نمی زنند که مخالف خواست درونی دوستانشان باشد. مسلماً آقای خاتمی و کروبی و موسوی با آنچه مهاجرانی اظهار میدارد مخالفتی ندارند اما، آنها نمی توانند براحتی عقاید باطنی خود را آشکار سازند. آنچه خاتمی و موسوی و کروبی دنبال می کنند، همان چیزی نیست که پس از انتخابات ۸۸ در شعار و خواست اکثریت مردم رخ نمود. اتفاقات و آشکارسازیهای(مانیفستاسیون) مردمی پس از انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ آتشفشانی خارج از کنترل و پیش بینی همگان بود. در حقیقت رهبران شناخته شده جنبش سبز نیز، خود اسیر و غافلگیر امواج آن شدند که فرار و نجات از آن نیازمند زمان طولانی تر و پروسه ای مردم پسند بود زیرا جنبش سبز عظیم تر از آن بود که افرادی چنین ناتوان و بی آرمان بتوانند آن را رهبری کنند. آنها فقط توانستند آنرا مهار، کـُند و بی اثر سازند و در این راستا رهبری خود را به خوبی به انجام رسانده اند. آنچه مهاجرانیها بر زبان می رانند بیان خواست درونی رهبران جنبش سبز میباشد. پس چه بهتر که برگهای زرد شده جنبش سبز زرد تر و حتی خشک شودباشد که مردم،  آگاه و آبدیده تر، و سازماندهی شوند که در غیر اینصورت هر موفقیتی باز به نفع دشمنانشان مصادره خواهد شد. دشمنانی که گرگند در لباس میش، خامنه ای و احمدی نژادند در لباس مهاجرانی و سروش و گنجی.  اینان «ماران سر کوفته» ای هستند که شریعتی می گفت : “باز سر بر میدارند و از درون منهدم می کنند. نقاب دوست می زنند” ووو.» چنانچه امروز جنبش سبز موفق بشود، «ابلیس بی جان شده» در لباس و چهره  گنجی_سازگارا_سروش_مهاجرانی ها دوباره جان خواهند گرفت و ما را باز هم به قهقرائی خواهد برد که حسرت دوران خامنه ای را بخوریم، همانطور که امروز مردم حسرت دوران شاه را می خورند. اینطور نیست؟

چند روزی است که در محافل غیر رسمی  خبر از قتل یا مرگ غلامحسین الهام مطرح می شود و ناقلان خبر مرگ وی را موثق و دقیق می دانند. از آنجا که مدتی است نه از سخن پراکنی ایشان خبری  و نه از لجن پراکنی همسرش خانم رجبی تعفنی منتشر نشده است، احتمال صحت خبر بسیار زیاد است. دوستانی که خبر موثق دارند بنده را نیز آگاه کرده و چنانچه خدای نکرده ایشان هنوز در قید حیات و در بند شیطان نفس می کشد حقیر را باخبر سازند تا این خبر خوش را به وقت دیگری حواله دهم.

فرانسه دیگر حتی در طرفداری و حمایت از دیکتاتورها رعایت حفظ ظاهر را نیز نمی کند لذا کسانی که می خواهند به تجمع اعتراضی علیه حکومت ایران دست بزنند مقدمتاً باید تظاهراتی اعتراضی علیه حکومت تروریست پرور فرانسه داشته باشند. امروز فرانسه پیش قدم حرکتی شده است که در آینده به کشورهای آلمان و آمریکا نیز سرایت خواهد کرد.

اگر ایرانیان به قسم حضرت عباس کشورهای غربی گوش می کنند و دم خروس چشمشان را کور نمی کند، با نهایت تأسف باید بگویم که رحمت به سوراخ و شکاف دیوارهای گِلی باغستان کربکند* خودمان که دید و شنودشان از سوراخهای کله این مردم خیلی بیشتر است. آخر یکی نیست چانه این مردم را بگیرد  و بگوید: گاگولی، چندی خری!، بینی سارکزی از بینی احمدی نژاد دراز تره

*روستائی در بخش برخوار اصفهان

دهه محرم سال ۱۳۶۹ بود و بنده از زور بیکاری یک تاکسی خریده بودم و با توجه به اینکه مجرد بودم و قادر به قبول شرط سازمانی تاکسیرانی برای ازدواج در طول شش ماه برای اخذ کارنامه تاکسی نبودم، به صورت غیرقانونی و شبها به کار مشغول.
زیر پل گیشا و در حال گوش کردن به موزیک “پینک فلوید” که از پخش صوت جاسازی شده در داشبورد تاکسی بگوش میرسید بودم و قطرات باران فضای مناسبی با موسیقی بوجود اورده بود.
اخوندی را دیدم که در بین ماشینها راه میرود و با راننده ها حرف میزند و مشخص بود که بدنبال وسیله نقلیه است.
تاکسی خالی بود و من هم حوصله این نوع مسافر را نداشتم و بهمین دلیل روبرگرداندم که او را نبینم.
چند لحظه بعد ضرباتی به شیشه ماشین توجهم را جلب کرد و وقتی روگرداندم او را دیدم که ملتمسانه درخواست پائین اوردن شیشه را میکند.
شیشه را کمی باز کردم و پرسیدم بله؟
با لحنی التماس امیز گفت: من را میبری امام جسین؟
بی اختیار گفتم: میبرم اما موزیکم را قطع نمیکنم!
گفت: قبول و از سمت دیگر سوار شد.
به سمت راست و به داخل بزرگراه “جلال ال احمد” پیچیدم و او گفت که بیش از یکساعت است که زیر باران و منتظر وسیله ای ست که او را به مقصد برساند ولی هیچکس او را سوار نمیکند و نگران بود که به محلی که باید منبر میرفت نرسد.
به روی پدال گاز فشار اوردم و بعد از رد شدن از سه چراغ قرمز گفت، این چراغ سوم بود که رد شدی.
گفتم: نگران نباش حاجی فعلا که نمره ماشینم سیاسی ست و جای نگرانی نیست!
عمامه اش را از سرش برداشت و گفت: بگذار این را بردارم که تو دیگر سواستفاده نکنی و ادامه داد که حرف حساب تو چیست؟
گفتم: اخه حاجی یه نگاه به دور و بر خودت بنداز، هیچکس رو تو این مملکت میبینی که بخنده؟
اخه این چه وضعیه که شما درست کردید و تازه از مردم شاکی هم هستید!
گفت: من از مردم شاکی نیستم، ولی همه را نباید به یک چوب راند.
گفتم: یعنی جنابعالی با بقیه فرق دارید؟
گفت: شاید داشته باشم.
گفتم: گفتم فقط لهجه ات مثل بچه های تهرونه ولی لباست و قیافه ات مثل بقیه است.
گفت: رو ظاهر ادمها قضاوت میکنی؟
گفتم: نه حاجی فقط ظاهر نیست، شماها که جون و مال و ناموس مردم رو قبضه کردید لاقل یه ماشین اژانس بگیر که دیر به منبرت نرسی.
گفت: خیلی پر روئی!
گفتم: چون مثل خیلی از مردم دیگه چیزی ندارم که از دست بدم، شما کار رو به جائی رسوندید که مردم میگن اخوند خوب اخوند مرده ست و تازه طلبکار هم هستید.
خندید و گفت: خوشحالم که اینجوری حرف میزنی، معلومه که هنوز ادم زنده هم تو این مملکت پیدا میشه.
گفتم: جان مولا واسه من یکی موعظه نکن که اصلا حالشو ندارم.
گفت: ولی مردم لازمه بدونند که ما اخوند ها هم همه یکجور نیستیم.
گفتم: از کجا بدونند، خودتون باید نشون بدید که با هم فرق دارید.
گفت: ما سعی میکنیم اما مردم اون وری ها رو بیشتر دوست دارند.
گفتم: شاید چون اونا زورشون بیشتره!
گفت: اگه از روز اول مردم مثل تو رفتار میکردند کار به اینجا نمیکشید.
گفتم: بی خیال حاجی، اونا که اینطوری رفتار کردند همشون الان سینه قبرستون خوابیدند، شما ها بی رحمید.
گفت: هیچ جور نمیتونم بهت ثابت کنم که اشتباه میکنی اما بذار یه داستان از دوران انقلاب برات تعریف کنم تا بفهمی که چرا اینجوری شده.
تعریف کرد که در دوران انقلاب او تعداد دیگری از اخوندها قطعنامه ائی برای یکی از تظاهرات اولیه نوشته بودند در رابطه با خلع ید از شاه و حمایت از قوانین مشروطه و قرار بر این نهاده بودند که علما به ترتیب حروف الفبا ان را امضا نمایند.
ایت الله اردبیلی اولین نفر بود که باید امضا میکرد و ایشان بعد از مطالعه متن میفرمایند که با تمام مفاد ان موافقند بجز لغت خلع ید!
و بعد ادامه داد که به اردبیلی گفتیم که حاج اقا تمام این متن فقط همین لغت “خلع ید” ست که شما هم با ان مخالفید.
اردبیلی در جواب میگوید که شما جوانید و متوجه عواقب ان نیستید و در نهایت امضا نمیکند.
در ادامه چند داستان دیگر هم تعریف کرد و در پایان نتیجه گرفت که امروز همین اقای موسوی اردبیلی هیچکس را بیشتر و بالاتر از خود تصور هم نمیکند و امثال او هستند که بقول من جان و مال و ناموس مردم را قبضه نموده اند.
گفتم: چرا این را حالا و به من میگوئی و با مردم در میان نمیگذاری؟
گفت: چون هیچکس مثل تو نمی پرسد.
گفتم: باشه شما درست میگی اما این وظیفه شماست که با این وضعیت مخالفت کنید.
گفت: بذار یه چیزی بهت بگم، کار از این حرفها گذشته و روحانیت شیعه به جائی رسیده است که اگر این حکومت ساقط شود دیگر نامی از انها نخواهند ماند و بنابراین ما وظیفه داریم که روحانیت شیعه را هم حفظ کنیم.
گفتم: با این روش حکومت، این ره که تو میروی به ترکستان است حاجی.
گفت: میدونم اما فعلا که چاره ائی نیست.
داستان من و این حاج اقا انشب تا ۲ صبح ادامه داشت و در پایان و موقع جدا شدن گفت: میدانم که دیگر تو را نخواهم دید اما اگر خواستی روز پنج شنبه به من سر بزن و در جوابش گفتم که در موردش فکر خواهم کرد و جدا شدیم.
من به سر قرار با او نرفتم زیرا میخواستم بفهمد که مردم ایران بیشتر از انکه به فکر روحانیت شیعه باشند به کشور و اب و خاک خود فکر میکنند و اینکه انان در سراشیب سقوط افتاده اند نتیجه بی تدبیری خود انان است و دیگر نباید از مردم انتظار داشته باشند که از یک سوراخ برای بار دوم گزیده شوند!!!

دیروز پلیس فرانسه تجمع اعتراضی ایرانیان را با بگیر و ببند نا تمام گذاشت . صدها نفر را دستگیر و بازداشت کرد. بلافاصله پیام عذر خواهی خویش را برای آقای احمدی نژاد فرستاد و از اینکه به خاطر رعایت ظواهر دموکراسی  مجبور شده اجازه تجمع در جلو سفارت ایران را بدهد پوزش خواست . پلیس فرانسه هم اینک ساعت هفت و نیم عصر روز پنجشنبه ۱۳ ماه مه نزدیک به بیست و چهار ساعت میباشد که منتظر موافقت آقای احمدی نژاد نشسته که آیا به ایرانیان معترض مجوز برگزاری تجمع در جلو سفارت ایران را بدهد یا نه. ایرانیان متقاضی برگزاری تجمع نیز،  نزدیک به بیست و چهار ساعت است که در پاریس «انگشت به فلان» و علاف،  منتظر موافقت مقامات فرانسوی هستند. آری برای اعتراض به اعدام بی گناهان باید فرانسه مجوز بدهد و البته برای دادن مجوز، موافقت ایران ضروری است. با روندی که به پیش می رویم بزودی در همین فرانسه مواجه با تظاهرات طرفداران آقای احمدی نژاد خواهیم بود.

اگر دست اندر کاران برگزاری این تجمعات از کوپکترین شعور سیاسی برخوردار باشند باید حرکت اعتراضی خود را متوجه مقامات فرانسوی کرده و عیناً همان برنامه ای که برای اجرا در برابر سفارت ایران پیش بینی کرده بودند را در برابر وزارت کشور فرانسه انجام دهند و یا در برابر کاخ الیزه یا جای دیگر. آنچه مهم و غیر قابل تردید است انجام آن است وبازتاب بسیار بیشتری نیز خواهد داشت.

 ما و کشورما، با توجه به سوابق تاریخی  فرهنگی، موقعیت استراتژیک ، منابع و ذخایر فراوان انرژی و توان بالقوه علمی مردمش، نباید آب خوش از گلویمان پائین برود که اگر رفت، سرمشق بدی برای کشور های منطقه می شویم. کشور های زالو صفتی که سالهاست که به خونخواری ما مشغولند دوست ندارند که ما روی دموکراسی را ببینیم، که اگر دیدیم دیگر دولت دست نشانده ای وجود نخواهد داشت که منافع آنان را تأمین کند. شما بگوئید نه. من می گویم آری. دائی جون ناپلئون می گفت کار انگلیسی هاست. من فرانسوی ها را نیز اضافه می کنم.  اقلاً روی اینترنت و بالاترین و فیس بوک دموکراسی را مزمزه کرده ایم.

 ادامه دارد ؟ ندارد؟ خدا می داند.

مغول ها پس از تسخیر وتسلط کامل بر ایران به ترویج آداب ورسوم و زبان و فرهنگ  این مرز و بوم همت گماشتند. در دربار سلطان محمود غزنوی صد ها شاعر پارسی گوی به ترویج زبان و فرهنگ آریائی می پرداختند و از او که یک ترک زبان بود پاداش و جایزه می گرفتند که شعر فارسی بسرایند.

بعد از حمله اعراب این دومین قوم متهاجمی است که همه چیز این مرز و بوم را نشانه رفته است و از تخریب و انهدام هیچ چیز روی گردان نیست. زبان و ادبیات، موسیقی و فرهنگ، دین و خداپرستی، انسانیت و روح ضلال قوم آریائی، تاریخ و افتخارات گذشته ما همه و همه مورد دست اندازی و تهدید جدی قرار گرفته است. حمله تیم خرابکاری احمدی نژاد به تمام سامانه های کشور خطرناکترین فاجعه ای است که تا کنون این مرز و بوم به خود دیده است .

 ادامه دارد…