* پیربابا سگ بزرگی است
** یعنی، پنج گوسفند و کشک و پنیر در کار است. نصفش مال تو و نصفش مال من، حرف نزن که خدا بهترین روزی رسان است

مرد کشاورزی به خانه همسایه اش رفت تا الاغ او را برای انجام کاری قرض بگیرد. صاحب خانه گفت که الاغش در خانه نیست و آنرا به مزرعه برده اند. مرد کشاورز خداحافظی کرد که برود اما هنوز از خانه همسایه خارج نشده بود که صدای عرعر الاغ از داخل طویله بلند شد. مرد کشاورز گفت : همسایه جان، مثل اینکه الاغ در خانه است. همسایه با اعتراض جواب داد : تو حرف من آدم را ول کرده و  حرف یک الاغ را قبول می کنی؟ 

آری آقای احمدی نژاد، ببخشید، آقای سبورچیان، تو که رئیس جمهور ایران نیستی، اما اگر هم باشی مردم دنیا عرعر الاغ را به حرفهای تو ترجیح خواهند داد زیرا اگر به اندازه یک الاغ حیا و شعور داشتی چنین دروغی نمی گفتی.

در زمان خلیفه متوکل عباسی کاروانی به قصد زیارت کربلا عزم سفر کرد. در راه خبر آوردند که بر تمام دروازه های شهرها گزمه و عسس و جاسوس گماشته اند که فرزندان علی را دستگیر کرده و به سیاهچال بیاندازند. کاروانیان هر کس نشان و مدرکی حاکی از نسبت و بستگی به محمد و آل علی بهمراه داشت بر زمین افکند و بلا از خود دور ساخت. گروهی از حرامیان و راهزنان از پس آن غافله سر رسیدند و با دیدن اشیائی که بر زمین ریخته بود از خرهای خود به پائین پریدند و آن نشانه ها را برگرفتند. رئیس حرامیان گفت : این نشانها را حفظ کنید که روزی به کارمان خواهد آمد. این بود که آن حرامیان با پریدن از «خر» نسب سیادت کسب کردند و به جای «کاروان دزدی» در بیابان،  در شهر و دارالعماره به سر کیسه کردن مردم پرداختند. از آنروز، دیگر «سیدِ آلِ علی» پنهان گشت و«سیدِ از خر پریده» پدیدار.***
………………………………………………………………….

***از هنگامیکه این حکایت به رشته تحریردرآمده، صدها دزد و راهزن  به تکذیب یا تصحیح گفته آن شغال بخت برگشته برخاسته و اعاده حیثیت کرده اند که : «اولاً، آن گروهی که نشانه های سیادت و مدارک انتساب به آل علی را از زمین برگرفتند جاسوسان و فرستادگان خلیفه متوکل بودند که به تعقیب فرزندان بوتراب گماشته شده بودند نه دزدان و راهزنان، که ما دزدان و اجدادمان هرگز سرشتی چنین ناپاک نداشته ایم که اعمال زشت خویش به حساب فرزندان علی بگذاریم و نام نیک آن بزرگان را دستمایه کارهای ناپسند خویش بکنیم. دوم اینکه، آن فرومایگان بر اسب سوار بودند و نه الاغ، اما، قدر مسلم این است آن «پریدن» از روی خر یا اسب، هرچه بود  آل علی را برسکوی اتهام نشاند و امت محمد را بر پرتگاه تشکیک دین حق، که اگر فرزندان و نوادگان آل علی از قماش خمینی و خامنه ای و خاتمی باشند، پناه بر یزید و آل بوسفیان.

ح . درویش

شاه نمی پذیرد و می گوید ما آمده ایم اصفهان و می خواهیم که یک نمایش اصفهانی ببینیم. 

ارحام می گوید به شاه بگوئید که این مادموازل عمه خانم این دفعه از اصفهان آمده است و تصمیم می گیرد که گویش نمایش را به لهجه اصفهانی اجرا کنند. 

از آنجا که نمایش مذکور همیشه و بارها به لهجه گیلکی اجراء شده بود، آقای ارحام به بازیگران و بخصوص به مادموازل عمه خانم  تأکید می کند که مواظب باشند طبق عادت اجراهای قبلی، اشتباهاً به لهجه کیلکی صحبت نکنند. 

پرده نمایش در حضور شاه و همراهان کنار می رود. ارحام به روی صحنه می آید و برای یاد آوری و آخرین گوشزد  اضافه می کند : «و هم اکنون مادموازل عمه خانم از اصفهان وارد می شود». این از ابتکارات ارحام بود که در حین نمایش فی البداهه چیز جدیدی را به آن اضافه و گیرائی آنرا دوچندان می کرد. 

مادموازل عمه خانم بروی صحنه می آید و با لهجه گیلکی شروع به صحبت می کند. ارحام به همان سبک مخصوص به عنوان قسمتی از نمایش وسط حرف او می پرد و می گوید : «این مادموازل عمه خانم که اینبار از اصفهان وارد شده است فلان است و بهمان و طوری حرف می زند که بازیگر نقش به اشتباهش پی ببرد. 

مادموازل عمه خانم باز با لهجه گیلکی ادامه می دهد. ارحام مجدداً دخالت می کند و می گوید : «این مادموازل عمه خانم که ایدفعه استثنائاً از اصفهان وارد شده است … » و باز توضیحاتی می دهد که مادموازل عمه خانم  دوزاریش بیفتد و می رود کنار تا عمه خانم نقش خودش را دنبال کند. 

مادموازل عمه خانم برای چندمین بار باز با لهجه گیلکی ادامه می دهد. 

نهایتاً ارحام جلو می رود و چانه مادموازل عمه خانم می گیرد و می گوید : گاگولی، چندی خری!؟ گفتم از اصفهان وارد می شود. این دخالت ها جذابیت خاصی به نمایش میداد اما، فقط شاه می دانست که حرفهای ارحام جزو نمایش نیست.  واما امروز. 

امروز باید یکی پیدا شود و چانه رهبران جنبش سبزرا بگیرد و بگوید : گاگولی چندی خری،اینجا فرانسه نیست.

مبارزه سیاسی و رفتار متمدنانه و اصلاحات صلحجویانه، مربوط به جامعه ای می شود که در آن دست کم یک حزب غیر فرمایشی وجود داشته باشد. گاگولی چندی خری؟!

افراد شاغل در پستهای حکومتی از یک معلم ساده تا نخست وزیر و رئیس جمهور هر کدام توسط دو ملک همراهی و نگهبانی می شوند، حتی وقتی که در اطاق خوابشان خوابیده اند. البته این به معنای این نیست که افراد عادی و بی نام و نشان بی نیاز و یا فاقد آن دو ملک میباشند. در درون احزاب و سازمانهای سیاسی خرد و کلان نیز از طرف رهبری آن تشکیلات و سازمان برای هر فرد دو ملک نگهبان گماشته می شود. از هوادارن ساده تا اعضای رده بالا و کادر مرکزی همگی به وسیله دو ملک مأمور همراهی می شوند. در مورد حقیقت داشتن ملک مأمور خداوند مطمئن نیستم، اما در مورد حکومت و احزاب و گروههای سیاسی یقین دارم که وجود دارند. من هر گز آن دو ملک را با چشم سر ندیده ام اما از روی علامات و آثارشان بقین حاصل کرده ام که وجودشان واقعیت دارد.
می گویند آن دو ملک مأمور خداوند(اگر درست باشد) فقط اعمال ما را می نویسند و در کار همدیگردخالت نمی کنند. یعنی اگر کار خوبی انجام دادیم ملک سمت راست و اگر کار بدی کردیم ملک سمت چپ  یاد داشت می کند.
اما در مورد ملک مأمور حکومت و گروههای سیاسی اینطور نیست و همواره هر دو ملک متساویاً و دو بدو در حال نوشتن و ثبت کارهای بد و خوب هستند. یعنی هر فرد همیشه دارای دو پرونده است. یک پرونده پر از اعمال و کارهای زشت و ناپسند و دیگری پر از حسنات و کارهای خیر و خداپسندانه. حالا اینکه این فرد داری دو پرونده چگونه محاکمه می شود و بر اساس کدام نامه عملش قضاوت می شود بستگی به نظر رئیس حکومت و یا تشکیلات حزبی دارد. این حرف و ادعای شخص من نیست و هر کسی می تواند به آن پی ببرد و اکثر مردم در طول سالیان زندگی بارها با آن برخورد کرده و می کنند. چگونه؟

به دو مثال بسنده می کنم. یکی سازمان مجاهدین خلق و دیگری حکومت  سی ساله اخیر. سازمان مجاهدین از سی و چند سال پیش تاکنون، تازمانی که فردی از هواداران و اعضاء سر براه بوده و از رهبری سازمان اطاعت محض و بی چون و چرا می کرده پرونده ملک سمت راستش را نشان می دادند و جزو مقربین و اهل بهشت به حسابش می آوردند، اما به محض اینکه همان فرد بهشتی و مقرب، مرتکب کوچکترین نافرمانی یا انتقادی از رهبری سازمان می شده ملک سمت چپ به میدان می آمده و نامه اعمال گناه الودش را بر ملا میکردند. نمونه هایش فراوان تر از آنند که نیازی به ذکر داشته باشد. ناگهان همه متوجه می شدند که فلان فرد زحمت کش و رنجدیده تشکیلات، در تمام طول مدتی که زیر شکنجه و در زندان به سر می برده، در حقیقت مأمور مخفی  دشمن بوده و به قصد تخریب سازمان و ضربه زدن وارد تشکیلات شده و حتی برای خدمت به دشمن هزاران شکنجه و شلاق و سالها زندان را تحمل کرده. البته گاهی هم اتفاق می افتاده که پرونده و نامه اعمال ملک سمت راستش را نابود می کردند و می دیدیم که هیچ عمل نیکی برایش ثبت نشده است.

در مورد حکومت نیز چنین است و کمی پر رنگ تر. مثلاً یادگار امام و نائب امام زمانشان(احمد خمینی)بلافاصله پس از سخنرانی نیمه انتقادیش از رهبری، پرونده ملک سمت راستش چنان بی رنگ و پرونده سیئاتش چنان سیاه و گناه آلود از آب در آمد که او را بلافاصله کفن پوش کردند تا به حساب اعمال سیاهش رسیدگی شود. در حالی که تا چند وقت پیش از آن و تا زمانی که داشت به امر خداوندان خود عمل می کرد محبوبیتش کمی هم بیشتر از پدرش بود. تا وقتی از اوامر اطاعت می کرد و آلت دست کادر مرکزی و رهبری سازمان مافیا بود وتا زمانی که طبق دستور به نابودی و حذف رقیب(منتظری)می پرداخت از نامه اعمال ملک سمت چپ خبری نبود. هر چه بود حسنات بود و برکات و بوی امام امت می داد.
امروز حتی در جائی دیدم که از پرونده سمت چپ آقای موسوی گواهی پزشکی را رو کرده اند که از ده بیست سال پیش ایشان مبتلا به بیماری روانی بوده است. و این هم یکی دیگر از ملک های کاتب که امروز بعد از سی سال پرونده سمت چپ آقای موسوی را رو کرده.  ملک سمت راست کجاست؟ او اصلاً پرونده ای ندارد. چون همه اعمال موسوی گناه های صغیره کبیره بوده اند . اینکه آقای موسوی را نتوانسته اند به سکوت وادار کنند حکایت از آن دارد که ایشان نقطه ضعف خاصی نزد حکومت ندارد. خوب،  ملک عذاب این پرونده کیست آقای جلالدین فارسی، او که خودش زمانی بر طبق قانون اساسی ضد اسلامی انسانی خمینی از کاندیداتوری ریاست جمهوری رد صلاحیت شد. چرا؟ برای اینکه افغانی الاصل میباشد. مگر ما ازاسلام و نبود مرز بین مسلمانان حرف نمی زنیم؟ مگر نمی گوئیم در اسلام قوم و قبیله وجود ندارد؟ تازه، افغان ها که هموطن ما نیز میباشند. آنها جزئی از ما بودند وما نیز از آنها بودیم. حالا چه شده بود که افغانی مسلمان حق ریاست جمهوری چهارساله ایران را ندارد اما هندی می تواند رهبر مادام العمر بشود،خدا می داند! این آقا امروز ملک عذاب حکومت و ملک سمت چپ آقای موسوی شده تا پرونده گناهان او را رو کند. اصلاً هم به روی خود نمی آورد که با خودش چه کردند. حالا چقدر پول گرفته خدا می داند. چه خوب است که این کشمکش ها به درازا کشیده شود تا تعفن لجن های ته این باتلاق  هر چه بیشتربر همه آشکار شود.

رزمندگان و قهرمانان جنگ و امیر و وزرای دولت و حکومت امام زمان نیزهمینظور، به محض اینکه کمی با ارابه قدرت نچرخیدند همگی به داگاه کشیده شدند وآن هم با یک پرونده. پرونده ملک مأمور سمت چپ. زیرا محتویات پرونده سمت راست و کار های خوبشان همگی تاکتیک و توطئه برای فریب کاری بوده واعمال به ظاهر خوبشان فقط برای پوشش بوده است. وقتی قرار شد پرونده ملک سمت چپ بکار بیفتد کار حتی به جائی می رسد که می گویند ما می دانستیم که احمد خمینی وابسته به آمریکا و ضد انقلاب از آب در می آید اما نتوانستیم به همسر امام قرص ضد بار داری بخورانیم ، به عنوان شاهد کلامشان همین حسن خمینی را مثال می زنند که آلت دست ابرقدرتهای شرق و غرب و شمال و جنوب و غیره شده است*. خُب، اگر اینطور بود سید حسن حالا باید در بیت رهبری باشد و محبوب حکومت و نه مغضوب.

* نامردها او را با پدر بزرگش عوضی گرفته اند.

پیشنهاد می کنم اگر به هیچکدام از حرفهای رئیس جمهورتان اهمیت نمی دهید، به این یکی عمل کنید.  شما راضی خواهید شد چون حرف دلتان را زده اید و او نیز خوشحال می شود چون به حرفش عمل کرده اید و آن اینکه :
هرکجا بر خوردید به جمله یا کلامی که از آقای(بلانسبت)احمدی نژاد نقل شده است، زیرش اضافه کنید : «یک کلام از مادر عروس» .تمام

این همه لشکر آمده، با امر رهبر آمده

بی اختیار با آنان همراه شدم و رجز خوانی آنان را ادامه دادم که :

این همه لشکر آمده، با امر رهبر آمده
با وعده ساندیس و موز،  چون قوم بربر آمده

این همه لشکر!؟ کی !؟ کجا!؟، مشتی اراذل جیره خوار
رئیس جمهوریشان، عن بود عنتر آمده

بر بیت آن مرد خدا، یورش ببردند اشقیا
خولی و شمر و حرمله، با تیغ خنجرآمده

یاران محرم آمده، ماه مهی سبزینه فام
از شرق و غرب آسمان، سبز است و اخضر آمده

ای سبز ها سبزینه ها، آزاده همچون سروها
از بیشه زار شهرتان، سرو مکرر آمده

حتی کویر لوت ما، سر سبز و خرم می شود
زاین موج سبز ایزدی، که اینک سراسر آمده

ناقوس مرگ شامیان، اینک ز هر سو پر طنین
آرد خبر از مرگ آن، شیطان که رهبر آمده

یاران خبر یاران خبر، یک لشکر از جراره ها
از بهر خونخواری برون، از بیت رهبر آمده

مشتی حرامی سگ صفت، گرد آمدند اندر بسیج
در خدمت بی چون آن، شیطان که رهبر آمده

در بی مخی شعبانی اند، بی چشم و رو بی آبرو
هر پرده ای را میدرند، چون امر رهبر آمده

این دشمن ایرانزمین، کرده نهان زیر عبا
ماران بس جراره نک، رهبر چو ضحاک آمده

مشتی حرامی گرد هم، همچون سگان عوعو که هی
این همه لشکر آمده، با امر رهبر آمده

رهبرکجا؟ لشکر کجا؟، رجاله ها بد کاره ها
از بهر کلاشی همه، مزدور رهبر آمد

کهریزک رهبر شده، تعطیل ماه و هفته ای
این جانیان زآنجا برون، با امر رهبر آمده

زندانی رهبر چو شد، دختر پسر پیر و جوان
بهر تجاوز مستحب، فتوا ز رهبر آمده

این همه لشکر آمده، با امر رهبر آمده
لشکر؟! نه جانم مشت خر، با بانگ عرعر آمده

این هجو نیست این هزل نیست، این نیش باشد نیشتر
از بهر بیداری ترا، که این دیو رهبر آمده

………………… قبل از تکمیل این همخوانی که خیلی هم طولانی است، لازد دیدم مطلبی را تذکر بدهم و آن اینکه بنده در خیلی از نوشته های این سایت انتقادهای تندی از آقای منتظری کرده ام که به قولی شاید بی انصافی هم بوده باشد،اما بنده معتقد بوده ام که از ایشان انتظار دیگری می رفته و آنطور که به جایگاه ایشان مربوط می شد از وی حرکتی سر نزد. اما این به معنای نادیده گرفتن بزرگی و انسانیت ایشان نیست و حقیقتاً می توان ادعا کرد که او در ساده زیستی، در اهمیت ندادن به جاه مقام و قدرت ، شیعه راستین علی بود. حقیقتاً فردی محبوب و دوست داشتنی بود.اما از دیدگاهی که بنده به مسائل نگاه می کنم، انتقاد های خود را خواهم داشت گرچه ایشان دیگر در بین ما نیست. طالقانی نیز همچون او بود. هردوشان مردانی بزرگ و آزاده بودند و دوست داشتنی، اما در موضع گیریهای سیاسیشان جای بسی تأمل دارد و بر خلاف توصیه امام علی هردوی آنان در زمان فتنه «هم بار بردند و شیر دادند». که در جای خود به آن پرداخته می شود…