رادیو فردا :
کمک ۱۰۷ میلیارد دلاری آمریکا به شرکتهای ناقض تحریم ایران که بهتر است بگوئیم شرکتهای حامی خامنه ای احمد نژاد. این هم لینک اصلی خبر در نیویورک تایمز

  نیویورک‌تایمز: کمک چندین میلیارد دلاری آمریکا به شرکت‌های ناقض تحریم ایران

همزمان با بالا گرفتن تنش بر سر برنامه اتمى ایران و گسترش تلاش‌هاى دولت آمریکا براى تصویب دور تازه‌اى از تحریم‌ها علیه ایران، روزنامه آمریکایى نیویورک‌ تایمز روز شنبه در سایت اینترنتى خود اعلام کرد، واشنگتن در سال‌هاى اخیر بیش از ۱۰۷ میلیارد دلار به شرکت‌هایی که تحریم‌ها علیه ایران را نادیده گرفته‌اند، کمک کرده است.

واقعه ء کربلا و آبروی رفتهء اشقیاء

یکهزار و چارصدسالی دراز
رفت از آن غوغای پر سوز و گداز
قرنها از ظهرِ عاشورا گذشت
ماجرا ها و جنایت ها گذشت
این چه دّکانی ست کز دین کرده ای؟
شهر را دارُالمجانین ١کرده ای؟
آن یکی در کوچه ها زنجیر زن
وآن دگر در تکیه ها تکبیر زن

این به فرق ِ سرزنان با تیغ ِ تیز
وآن به سربر ، خشت ساب و کاه ریز٢
این به فرق کودکان خنجر زند
وان گـِل و لای و لجن بر سر زند
(خون کودک ریزد از سر تا به پا
تا به یاد آرد شهیدِ کربلا
خود نرفت ازوی سه سالی بیشتر
بر سرش کوبند ضرب ِ نیشتر
این جنایت ها به نام ِ دین کنند
تابلاهت را به خون رنگین کنند )
این به منبر، از خلایق گریه گیر
وان به معبر ، ناقل ِ مُشگ و عبیر
آن زند بر طبل ، این بر گـُنگ و سِنج
نشئهء بوی حلیم و شیربرنج
در کنار حوض یا بر طرف ِ جوی
دیگ ها بر بار، در بازار و کوی
پرچم ِ سبز و سیاه و مخملی
حک بر آنها « یاحسین » و «یا علی»
بر در هر خانه ای آویخته
آبروی شمر ملعون ریخته
آبروی خولی و ابن زیاد۱
می رود در تاب ِ پرچم ها به باد
چارده قرن است تا این آبرو
می رود در کوچه ها چون آب ِ جو
چارده قرن است با لحن ِ شدید
شیعه دارد لعنت ِ حق بر یزید
هیچ ازجاه ِ وی آهی نیست کم
خرمنش را برگ کاهی نیست کم
در بهشت ِ خویش ، در می نوشی است
با پری رویان به عشرت کوشی است
باده پیش ِ دوست در صهبا کند
هی «ادِرکأساً وناولها» کند ۱
هی بنوشد شادی ِ آن اشقیا
ناز شست قاتلان در کربلا
شادی ِ آن لشکر ِ دشمن شکن
مجریان ِ مرگ ِ هفتاد و دو تن

بانگ نوشانوش یزید
شادی ِ عـُمّــال می نوشد یزید
همچو آن شیخی که خون ِ ما مزید
چون « ولیُ الاَمر ِ» پُرافسون ِ ما
آن که می گیرد وضو در خون ِ ما
هر اولوالاَمری در این دنیای پَست
باده نوش ِ یادِ احباب ِ خود است
هر اولوالاَمری در این دنیای دون
می خورد خون شادی ِ «السابقون» ۱
گر یزید از شمر دارد خوان ِ خویش
شیخ ِ ما نیز از تبرداران ِ خویش
از مُسلسل بند و تیراندازهاش
از اراذل هاش ، از اوباش هاش
از درفش و سیخ و تیغ و برق و گاز
وز ددِ انسـانـدرِ تـوّابـســـاز ۲
(اینچنین ملای شیک ِ خوش ادا
شیخ ِِ حکمت بارهء مُصلح نما
خاتم ُالسالوسیان شیخُ الرئیس ۳
زیرجامه ش در نماز جمعه خیس،
می ستاید در عبای لاجورد
آنکه صدها ننگ در یک لحظه کرد
آنکه در یک آن از این ایاّم ِ پَست
دستِ صدها شمر را ازپشت بست
پس یزید ار حق شناس شمر بود
حق شناس ِ شمر ِ خویشند این رُنود
حق شناس قاتلان و جانیان
رهزنان ِهستی ایرانیان)
بازگشت به کربلا
قصه کوته ، عدّه ای در کربلا
اوفتادستند در دام ِ بلا
عدّه ای دستی به خون آغُشته اند
عده ای را با عداوت کُشته اند
رفته چندین قرن از این ماجرا
لیک روز و شب عزاداریم ما
لیک روز و شب گرفتار ِ غمیم
دائم اندر نوحه و در ماتمیم
سینه می کوبیم و بر سر می زنیم
ضجّه بر فرزند حیدر می زنیم
اشگ می ریزیم و زاری می کنیم
چون یتیمان سوگواری می کنیم
شمر می سوزیم و ابن سعد را
حال را و قبل را و بعد را
اَلعَطش گوئیم و «هَـل مـَن ناصرین؟»۱
الاَمان گوئیم از آن قوم ِلعین
جوی می رانیم از چشمان ِ خویش
می پزیم از آه و ماتم نان ِ خویش
لقمهء آغشته ای در خاک و خون
راستی :« هـَل نحنُ مِـن اهل الجنون؟» ۲

شمر ما کیست؟
شمر می سوزیم و شمران میر ما
دستشان بر حلقهء زنجیر ما
شمر می سوزیم و از خود غافلیم
همچو حق مغلوب ِ اهل ِ باطلیم
همچو حق ، مغلوب ِ مُشتی روضه خوان
باج گیرِِ وعدهء باغ ِ جنان
شمرِ ما را هست بر ما قصدِ جان
ما ولی شمرِ کهن را نوحه خوان
صد یزید از ما بُریده ست آستین
ما یزید اولین را در کمین
صد یزید از ما شکسته ست استخوان
ما یزید کربلا را بدگمان
گر یزیدی کشت هفتاد و دوکس
شیخ هفصد می کـُشد در هرنفس
گر یزیدی کشت ، بر قربانیان
از پشیمانی به دل شد نوحه خوان ۱
شیخ ِ ما زایرانیان ده ها هزار
کـُشته ، اما با کمال ِ افتخار
کـُشته و خـُشنود از کـُشتار خویش
هیچ شرمش نیست زین کردارِ خویش
کشته و گوید که در راه خداست
خونبهای تشنگان ِ کربلاست
خون بهای دست عباس است این
خون ِ فرزندان ِ ایران بر زمین
آنچه در ایران روان با قافله ست
خونبهای زخم ِ تیرحرمله٢ ست
کشته و گوید به دست ِ نابکار
تیغ ِ قهرش نیست الا ذوالفقار ۳
کشته و گوید که از بهر خداست
جوی خون جاری اگر درکوچه هاست
دست خود را« دست حق» داند چنین
تیغ «حق» زینگونه کوبد بر زمین
خاک ما از خون ِ ما رنگین کند
وین جنایت ها به نام ِ دین کند
ریشهء صد باغ و بُستان کنده است
سینه ها از داغ ها آکنده است
«خاوران»۴ ها کرده از بُستان و باغ
لاله ها رویانده از دل های داغ
بس جوان سوزانده دل، در سینه ها
ابرِ خون پوشانده بر آئینه ها
بس مرا کـُشته ست درکـُشتار ِ یار
بس ترا کـُشته ست درایل و تبار
آن که بیند دیده ات بر دارها
خود منم ، ای تـُخم ِ سهل انگارها
آن که بیند دیده ات بر جرثقیل
خود منم ، ای بَردهء اصحاب ِ فیل ۱
آن که می بینی چنین خُرد است و خوار
آن تویی ، ای ملـّتی در انتظار
آن که می بینی وجودش در وطن
گشته است ارزان تر از پول ِ کفن
آن منم ، ای مام ِ میهن مادرت
کاینچنین خاک ِوطن شد بر سرت !
آن تویی ای میوهء ایران زمین
گشته زینسان پایمال ِ اهل ِ دین
آن شمایید ، ای وطن پروردگان
بستهء زنجیر ِ عصر ِ بردگان
جمله مایانیم و مایانیم ما
وین نه شایان و نه شایانیم ما !
این نه شایانیم کانسان زاده ایم
مُرده ریگ ِ ۲ مردمی آزاده ایم
سی سده ست از ما سخن ها می رود
صحبت از خونین کفن ها می رود
کوه و دشت ِ خاوران را هیچ سنگ
نیست کز خون ِ دلیران نیست رنگ
هیچ بام و برزنی دراین دیار
نیست کز داغی ندارد یادگار
کوچه و کویی در این محنتسرا ۱
نیست کز رنجی ندارد ماجرا
ای حدیث کربلا بشنیدگان
روز و شب از غصه لب ورچیدگان
خود حدیثی از اوین نشنیده اید
کاینچنین بر کربلا گرییده اید
گرشنیدید از اوین یک ماجرا
می برید از یاد ، دشت ِ کربلا
می برید از یاد بیدادِ یزید
در شما مِهر آورد یادِ یزید
در شما زین پس نمی ماند گــِله
هرگز از وجدان شمر و حرمله
کس به بَد زین پس نخواهد کرد یاد
زابن سعد و خولی و ابن زیاد۲
گر شنیدید از اوین های وطن
وان جوان افتادگان از مرد و زن
بهترین ها میوه های کال ِ باغ
داغ و داغ و داغ و داغ و داغ و داغ
زینهمه جز داغ بر دل ها نماند
غیر حسرت ها به حاصل ها نماند
گر به یاد آرید ، با یاد حسین
برندارید از جگر «صد شور و شین» ۱
اکبر و اصغر روند از یادتان
پاک گردند از دل ناشادتان
قاسم و عباس و حُــّر و عمر و زید
می روند از یادتان چون روز عید
خاطر از غمنامهء بازار شام
پاک خواهد گشت واز اهل ِ خیام
ازفراق زینب و اُم البنین
اشگتان جاری نخواهد شد چنین
راستی را ما کدامین مردمیم
کاینچنین در چاه ِ وهم ِ خود گـُمیم؟
اینچنین از غصه در خود می خزیم ؟
آش دشتِ کربلا را می پزیم؟
روز و شب در شهر ما صد کربلاست
کربلای ما به شهر نینواست٢
«خاوران» در چارگامی خفته است
گنج ِ ما در کربلا بنهفته است
ملت ما کربلاها دیده است
وزبداندیشان بلا ها دیده است
ای بسا دل ها که در وی خون شده
واینهمه از یاد او بیرون شده
ای بسا خون ها که از وی ریخته ست
باز بر دستار شیخ آویخته ست
ای بسا کاشانه کز وی سوخته ست
باز چشم ِ تر به قاتل دوخته ست
همچو محکومی که با حال ِ پریش
خوانده براوراق ، حکم ِ قتل ِ خویش ؛
بسته چشم و گوش درقصّابِ خود
بازهم خوش می چمد در خواب خود
بازدامنگیر خاک ِمنبر است
گوش ِنسیانش بر آوازِ خر است
گوش نسیانش به زالو پیشگان
انگل ُالاِسلام ، پَست اندیشگان

سوگ ایرانی
چارده صدساله می باریم اشگ
روغن از مُلاست وز ما دوغ ِ مشگ
وینچنین پروردهء سوگیم و بس
بندهء غم ، بردهء سوگیم و بس
بام و برزن ، مسجد و بازار و کوی
سوگوار و سوگبار و سوگ روی
سوگخواب و سوگساب و سوگساز
سوگسار و سوگخوار و سوگباز
یار ، سوگ و دار، سوگ و غار، سوگ
چارسوق ِ کوچه و بازار ، سوگ
در سیاه و سر سیاه و خر سیاه
لال و گیج و گـُنگ و کور و کر سیاه
در قضا و در غزا و در غذا۱
این عزا فرموده ، آن میر ِ عزا
گریه می کوبند با تیغ و تبر
گریه می روبند از دیوار و در
گریه می بارند با تیر ِ نگاه
گریه می نازند در چشم ِ سیاه

سوگواری کج کلاه و گل پری٢
کج کُلا خان نوحه می خواند به کوی
گـُل پری جان گریه می بارد به روی
کج کـُلا خان یک عَـلـَم دارد به دست
گــُل پری جان ، خنده ای در نازِ شست
کج کــُلا خان با عــَلـَم بازی کنان
گــُل پری جان ، عشوه اندازی کنان
کج کلا خان با علامت بر کمر
گل پری را مرغ دل در بال و پر
کج کلا خان پایهء نخلش به دوش
گل پری را دل به بازار فروش
کج کــُلا خان ، دل به سوی پرده ها
تا بَرَد دستی بر آن آورده ها
گـُل پری جان ، کار ِ جانان کرده است
دل به پشت ِ پرده ها آورده است
کج کلاخان می بَرَد دستی به پیش
تا بگیرد از مُحـّرم دادِ خویش
می خـَزَد چون دردمندی سوگوار
تا بساید پنجه بر پِستان ِ یار
تا بلغزاند سرانگشتِ نشاط
گِردِ آن گـُلخانهء پشتِ حیاط
وینچنین در آرزوی حاصلی
دانهء مِهری بکارد در دلی
آتشی از زیر خاکستر به در
می کند عشق ِ جوان را شعله ور
گــُل پری جان می کِشد آه از نهاد
اشگبار از فتنهء ابن ِ زیاد
غصّه دار از خنجر ِ شمر ِ دغا
لیک شاد از دستبُرد ِ کج کـُلا
سینه می ساید به دست ِ پهلوان
اشگ می بارد به رنگ ِ ارغوان
گونه اش را کرده سِحر ِ دست ِ یار
آتشین ، چون لاله های داغدار
قطره ها بر چهره اش مثل چراغ
آرزوی بوسه بر لب های داغ
گـُل پری جان داغدار ِ کربلاست
گریهء شوقش ولی از کج کـُلاست !
گریهء شوقش به ناز ِ شست اوست
ساز قلبش در نوا با دست ِ اوست
گل پری جان گل پری تر گشته است
چون گـُلی تر ، تازه و تر گشته است
کج کلا با پنجهء چالاک ِ خویش
می دمد بر عشق ِ آتشناک ِ خویش
گل پری جان را دو چشم ِ اشگبار
شادمان دارد سرانگشتان ِ یار

غم و شادی
گفت سعدی :« شادی و غم با هم اند!»۱
کج کلاه و گل پری شاد از غم اند
پیش ِ اهل ِ دل نشاط و غم یکی ست
عاشقان را زخم با مرهم یکی ست
خاصه زخم ِ پر ز آه و ناله ای
یادِ سوگ ِ چارده صدساله ای
یاد سوزی در میان ِ سوزها
روزبازارثواب اندوز ها
روزبازارکتل داران شهر۲
عیش ِ خوبان ، عشرت ِ رندان دهر
کج کــُلا خان ها جوان و سرکشند
گــُل پری جان ها به جانان دل خوشند
کج کــُلاهان کج کــُلاهی می کنند
گــُل پری ها عشوه راهی می کنند
لُطف ِ ناز و خندهء دُزدانه ای
هدیهء جانی ست با جانانه ای
کربلا و کوفه و شام و حجاز
هست شهر ِ عاشقان را شهر ِ راز
کودکان با زی کنان دردسته ها
روزِ دلبـازی ست با دلبسته ها
فرصتی در بند ِ مـِهر آویختن
وز جوانی ها سرور انگیختن
فرصتی خوش ساختن از مُمکنات
کارناوالی کنارش سور و سات
کارناوالی به رسم ِ اقتضا ١
جشنی اندر جامهء سوگ و عزا
طبلی و شیپوری و آوازه ای
نوحه ای ، نخلی۲ ، هوای تازه ای
خانه ای و تکیه ای و دسته ای
تعزیت خوانان ِ خنجر بسته ای
زعفر جنـّی و حُرّ و حـَرمـَله ٢
در تکایـاینـد و میدان ها یـَلـه
شیر و شمرو خولی و سلطان ِقیص ۳
صحنه آرایند در این حیث و بیث ۴
سور و سات ِ قیمه ای بر سُفره ای
لقمه ای با پنجه ای در حفره ای
کوچی از این کوچه تا بُن بست ِ یار
دسته پیما در هوای دست ِ یار
اخلاق دینی و روزگار اینترنتی
خاصه در این دورهء بی رابطی
فرصت ِ « اس. ام. اسی» ، اینترنتی ۱
در ره لیلی و مجنون روز و شب
حایلی نبود میان گوش و لب
آن به این لب می دهد در« چات روم» ۲
وین از آن دل می برد با « شات و زوم » ۳
بین پورِ عمّ و دُخت ِ خاله ای
نیست دیگر حاجت دلاله ای
نیست دیگر حاجتِ «اَنکحتـُکی»
« مدّت المعلوم » و« هل زَوّجتـُکی » !
این وسط دکـّان شیطان بسته است
بند از دست خدا هم رَسته است
نقش ملا نقش بی آینده ای ست
نظم ِ اخلاقش برای خنده ای ست !
کسب ِ ناموسی در این بازار نیست
زانکه ناموسی دگر در کار نیست
دین و اخلاقی که با قدرت لمید
سار اخلاق از درخت دین پرید
سار اخلاق این زمان در قبرس است
«سایورِ اینترنت و اس ام اس » است ١
این زمان فارغ ز آیات و حدیث
سارِ اخلاق است در باغ سویس
پَر کـِشد زین شاخه بر شاخی دگر
ثروتش در بانک ودستارش به سر
پادگان در پیش و تسبیحش به چنگ
یَهوه و الله او درحال جنگ
ملتی را لخت و عریان می کند
مکرِ دین با زورِ سلطان می کند !
در کنار شوره زار شهر قم
باغ دین می کارَد و بمب اتـُم !
خشت می مالد که آبادی کند
باد می کارد که طوفان بدرود
باد تا فریاد ِ اهل ِ روزگار
دست و گردن بشکند زین بادکار!
با معلم واهلیم اخلاق را
نان و آب و کاسهء قیماق را
زی محرم بازگردیم این زمان
نکته سنجیم از نگاهی نکته دان : ـ
برگشت به صحرای کربلا و آینه ای برابر ایرانیان
شیعه را نوعی تقیّه ۱ ست این عزا
پوششی در غم ، گریزی در فضا
شیعیان ِ شهر ِ ما را بیش و کم
شادی و جشن اند همزادان ِغم
اینچنین افتاد ما را رسم و راه
در پی تزویرِ شیخ و ظلم ِ شاه
قرنها داغ ِ رعایا داشتن
زیر پای سرکِشان جا داشتن
قرن ها با حیله یا ارعاب و قهر
گوش و دل بستن به شیادان شهر
طعمهء شمشیر این و آن شدن
گوسفند رام هر چوپان شدن
قرص جو آلوده در خون و نمک
عقل ، طوق گردن و پا در فلک
بردهء تقلید ِ ابله پروران
زیر بار ذلتِ جهل آوران
باج دادن ها به انواع روش
پیش ِ شاهی دون و شیخی پُرشپس
این سه یک میجوید و آن پنج یک
این به نقد ی باج خواه و آن به چک !
این گنه بخشنده با خمس وزکات
وآن طبق جوینده بانقل و نبات
این یکی مان در قبال ِخورد و نوش
گشته غلمان بخش یا حوری فروش
وان یکی مان در قبال بُرد و گاد
گشته خاقان زاده و خاقان نژاد
اینچنین عمری سراپای وجود
هدیه بخشیدن به انواع ِ رنود
پیش انواع ِسگ، ازخُرد و بزرگ
عرضه کردن نامهء تأیید گرک
دائم اندر ترس و وحشت زیستن
گم شدن در چیستن یا کیستن
اینچنین کرده ست ما را بیش و کم
چون وجودی بین ِ موجود و عدم !
اینچنین کرده ست ما را خوار و زار
سردی ِ دی ماه یا لطفِ بهار
خویشتن را در ریا پنهان کنیم
جشنمان را با عزا یکسان کنیم
در تقیّه عقل ِ ما حاشا شود
اشگ می باریم تا دل واشود!
بازار مکارهء عاشورا و کارگاه خرسازی ملایان
مابقی دُکـُان ِ ملاّیان بوَد
نان ِ گرم ِ سُفرهء آنان بوَد
مابقی بازار ِ دین بر منبر است
تـُحفهء سودآوری بار خر است
مابقی بر عقل شاشیدن بوَد
کارگاه ِ خرتراشیدن بود
مزرع ِ آیندگان مین کاری است
خر مقدّم بر وجود گاری است
قشریت را جنگ ها در پیش ِ روست
جهل در جمع ِ خران سرباز جوست
خر مقدّم بر حضور ِ جنگ هاست
کار ازین رو در کف ِ نیرنگ هاست
خوش به منبرها خوش آوازی کنند
تا خرآموزی و خرسازی کنند
ای وجودت خُبره در سرباختن
چون خِرَد بُگریز ازین خر ساختن
چون خِرَد بُگریز ازین نا بخردی
ورنه خونت ریخت در کام ِ بدی !
ورنه خونت ریخت در کام ِ فریب
نصرُ مِن ابلیس را فتحٌ قریب ! ١
ورنه خواندی « خر برفت و خر برفت !» ٢
هر خری با قیمت ِ یک پیت ِ نفت !
ورنه در کوی و گذر، شام و پگاه
خوش نهادی چشم ِ نادانی به ماه
زیرِ پای خود فکندی دام ِ خویش
برتراشیدی بُت ِ اوهام ِ خویش
دادی اش ساطور ِ قصابی به دست
تا ببینی دست و پایت چون شکست !
تا ببینی چون دلت ویرانه شد
بادهء خون ِ تو در پیمانه شد
تا ببینی چون ترا زقّــّوم ، کِشت ١
بهر فردا دستِ شوم ِسرنوشت !
تا ببینی چون وجودت شد هَبا
همچو جان ِ تشنگان در کربلا
قهر شداد و شهر شیخ
بارِ دیگر این سخن دوران گرفت
شعله ای دیرین به بند جان گرفت
مثنوی می سوخت در بیدادی ات
وین سیه بنیاد ِ استبدادی ات
زد قلم چرخی به میدان ِ بلا
روز ِعاشورا و دشت ِ کربلا
قهر ِ صد شدّاد در قهر ِ تو دید
کربلا را خوشتر از شهر ِ تو دید
راستی را گر یزیدت دیده بود
از مقیمان ِ درت گردیده بود
شمر اگر می دید قصاّب ِ تو کیست
در غم ِ قربانیانت می گریست

این هم مرتد. اعدامش کنید. پس چرا بر مسند وزارت هم می نشانیدش؟ آیا غیر از اینست که شما همه دردی دارید جز درد اسلام؟ مگر نه اینکه وقتی بخواهید کسی را حذف کنید به هر شک و شبهه ای  به عنوان دلیل و مدرک و بینه استناد می کنید؟ حالا اقلاً بر این بینات هم کمی توقف کنید. دزدی و سرقت عناوین و مقالات علمی پیش کشتان که همگیتان دزدید. اقلاً به ارتدادش رسیدگی کنید.

سعید منتظری، پسر آیت الله منتظری: حکومت آینده ما میتواند، جمهوری اسلامی، جمهوری لاییک یا حتی از نظر من حکومت سلطنتی باشد
سعید منتظری، فرزند آیت الله منتظری در گفتوگو با هفته نامه آلمانی اشپیگل با هشدار نسبت به حذف میرحسین موسوی توسط حکومت ایران، گفته است که کشتن یا بازداشت میرحسین موسوی، پیامدهای فاجعه آمیزی در پی خواهد داشت.

آقای منتظری همچنین از عذر خواهی مقامهای مسئول جمهوری اسلامی به خاطر رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری به عنوان شرط ادامه بقای جمهوری اسلامی یاد کرده و خواستار استعفای محمود احمدینژاد شده است.

سعید منتظری، پسر آیت الله منتظری ، از مراجع تقلید شیعیان که به تازگی در گذشته است، با بیان این که ادامه روند کنونی در ایران به سقوط جمهوری اسلامی منجر خواهد شد، گفته است: مقامهای مسئول باید به خاطر رفتار غلط خود و نیز سرکوب مردم در ماههای گذشته عذرخواهی کنند. این امر شرط لازم برای ادامه بقای جمهوری اسلامی در آینده است. و پس از استعفای محمود احمدینژاد نیز باید ریاست جمهوری به آقای موسوی، کسی که بیشترین رأی را در انتخابات کسب کرده است، سپرده شود.

وی همچنین در باره نوع حکومت آینده در ایران گفته است: مهم نیست که شکل حکومت آینده ما چگونه خواهد بود. حکومت آینده ما میتواند، جمهوری اسلامی، جمهوری لاییک یا حتی از نظر من حکومت سلطنتی باشد. مهم این است که مردم بتوانند در آزادی و رفاه زندگی کنند، بتوانند آزادانه رفت و آمد کرده و صدای آنها شنیده شود.

سعید منتظری همچنین حاکمیت را مسئول بالا گرفتن تنش در تظاهرات خونین روز عاشورا معرفی کرده و نیروهای امنیتی و سرکوبگر را به تحریک تظاهرکنندگان معترض به نتایج انتخابات متهم کرد.

در روز عاشورا و همزمان با هفتمین روز درگذشت آیتالله منتظری، شمار زیادی از تظاهرکنندگان و حامیان جنبش سبز در چند شهر بزرگ در ایران دست به تظاهرات زدند که این تظاهرات با مداخله نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد.

در حالی که آمارهای رسمی از مرگ دست کم هشت نفر در این روز حکایت میکند، مخالفان به نقل از بولتن محرمانه ایرنا شمار قربانیان را تا ۳۷ تن برآورد کردهاند. همچنین صدها نفر دیگر نیز در این روز بازداشت شدهاند که برخی مقامهای جمهوری اسلامی ایران خواستار اشد مجازات برای آنها شدهاند.

در حالی که مقامهای جمهوری اسلامی، معترضان را آشوبگر خوانده و آنها را به آسیب زدن به اموال عمومی متهم میکنند، آقای سعید منتظری در باره رویارویی تظاهرکنندگان با نیروهای امنیتی در روز عاشورا گفته است: مردم عادی هیچ علاقهای به آتش زدن اموال عمومی ندارند. آنها قصد داشتند برای خواسته های مشروع خود تظاهرات کنند، اما از سوی نیروهای دولتی تحریک شدند.

وی از کشته شدن خواهر زاده میرحسین موسوی در جریان تظاهرات روز عاشورا نیز با عنوان اقدامی هدفمند توسط ایادی حاکمیت نام برده و گفته است: هدف از این کار احتمالاً دادن آخرین هشدار به موسوی بوده است.

پسر آیتالله منتظری همچنین ابراز امیدواری کرده است که حمام خون در کشور به راه نیافتد و حکمرانان عاقلانه رفتار کنند.

وی افزوده است: من همچنان امیدوارم که صاحبان قدرت به مصالحه تن داده و راه را برای آشتی ملی هموار کنند. اگر آنها این کار را نکنند، تا یک سال دیگر وضعیت کشور ما به مراتب بدتر از وضع کنونی آن خواهد بود.

پس از حوادث خونین عاشورا که آخرین آمار کشته‌شدگان آن، بر اساسا بولتن محرمانه ایرنا به نقل از وب‌سایت جرس ۳۷ نفر بوده است، فرمانده نیروی انتظامی اعلام کرد که «دیگر دوره مدارا تمام شده است و هر کس در تظاهرات‌ غیرقانونی شرکت کند، با وی برخورد شدیدتری در مقایسه با گذشته خواهد شد». (الف، ۹ دی ۱۳۸۸)

نگاهی به کارنامه خشونت حکومت جمهوری اسلامی در دوره پس از انتخابات تصور مقامات جمهوری اسلامی را از «مدارا» روشن می‌کند. اگر خشونت‌های صورت گرفته مدارا تلقی شود، باید منتظر اعدام‌های دسته‌جمعی خیابانی، بار دیگر کشتار وسیع زندانیان، به تیر بستن هزاران معترض در خیابان، ترورهای گسترده فعالان سیاسی و بمب‌گذاری‌های دولتی در مراکز پرجمعیت برای متهم کردن مخالفان با هدف حفظ نظام و ولایت فقیه بود.
حجم کم‌سابقه خشونت‌ها
خشونت کم‌سابقه حکومت در برخورد با مخالفان خود در خیابان‌ها و بازداشتگاه‌های قانونی و غیرقانونی در ماه‌های اخیر تنها در دوره منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ و حوادث اوایل دهه شصت قابل مشاهده بود. حکومت در روزهایی که احساس کند کنترل اوضاع دارد از کف می‌رود دستور تیر مستقیم می‌دهد.

بیشتر بخوانید:

• «هر کس در تظاهرات شرکت کند، پلیس برخورد شدید خواهد داشت»
• تجاوز در «فضای امنیتی» خیابان‌های تهران

بازداشتی‌ها نیز بدون استثنا مورد ضرب و شتم و هتاکی قرار گرفته‌اند، از جوان بی‌نام و نشان بازداشت شده در خیابان به شکل تصادفی تا سخنگوی دولت خاتمی (نگاه کنید به عکس‌های اتومبیل رمضان‌زاده که بدون هیچ تلاشی برای پاک کردن آن با آثار خون در خودرو به خانواده او تحویل داده شده است: سایت امیرکبیر، ۷ مرداد ۱۳۸۸).
فهرست کوتاهی از این قساوت‌ها بدین قرارند:
* آویزان شدن از پا: این امر مشخصاً در مورد رامین آقازاده قهرمانی ذکر شده؛ وی ۱۵ روز بعد از این که با پای خود برای اثبات بی‌گناهی‌اش رفته بود، با بدنی که آثار شکنجه بر آن نمایان بود، از زندان آزاد می‌شود و پس از دو روز بر اثر جراحات وارده جان می‌بازد: سایت نوروز، شش مرداد ۱۳۸۸؛ افرادی دیگری نیز پس از آزادی جان سپرده‌اند: علیرضا داوودی در اصفهان، سایت رادیوزمانه، ۲۵ مرداد ۱۳۸۸؛ محمود رئیسی‌ نجفی بر اثر ضرب و شتم جان می‌بازد، سحام نیوز، ۱۱شهریور ۱۳۸۸
* محروم کردن افراد از آب تا حدی که زندانیان از کاسه‌ توالت و گودی کف زمین آب نوشیده‌اند، محروم کردن افراد از دستشویی تا حدی که افراد در کانتینرهای کوچک و سوله‌ها قضای حاجت کرده‌اند، تجاوز جنسی به جوانان (نوروز، ۸ شهریور ۱۳۸۸)؛ مورد ترانه‌ موسوی که از هاله‌ ابهام بیرون آمده است: نگاه کنید به نامه‌ کروبی در این مورد؛ گزارش ادرار کردن بر روی زندانیان، تجاوز مکرر، مالیدن مدفوع به صورت آنان، لخت کردن آنها در برابر هم و درخواست تجاوز به یکدیگر از سوی بازجویان از زبان رضای ۱۵ ساله، تایمز آن‌لاین؛ ۲۲ اوت ۲۰۰۹
* ریختن بنزین روی بدن زندانیان و ساعت‌ها نگاه داشتن آنها در هوای گرم تابستانی در زیر آفتاب (بیانیه‌ حزب مشارکت، ۷ مرداد ۱۳۸۸)
* خرد کردن دندان‌های افراد، زدن افراد تا حد مرگ با باتون برقی، زنجیر و کابل به طور مکرر که به مرگ افراد نیز منجر شده است ( و بعد مرگ‌ها به بیماری مننژیت نسبت داده شده است)
* رها کردن زخمی‌ها به حال خود (سایت روز، ۸ تیر ۱۳۸۸)
* تجاوز با باتون و شیشه نوشابه و نیز تجاوز جنسی به برخی از بازداشت‌شدگان: یکی از اعضای کمیته ویژه مجلس برای بررسی حوادث پس از انتخابات، پارلمان‌نیوز، ۴ شهریور ۱۳۸۸؛ گزارش یک فعال رسانه‌ای، نوروز، ۴ شهریور ۱۳۸۸؛ مصاحبه‌های ابراهیم شریفی و مریم صبری با رادیوفردا، اول مهر ۱۳۸۸)، شکستن صورت و انگشتان دست (امیرکبیر، ۴ شهریور ۱۳۸۸)
* پرتاب افراد از پشت بام و کشتن افراد به این طریق (پنج نفر به این طریق کشته شده‌اند که فیلم آن در یوتیوب موجود است) یا هل دادن افراد از طبقات به سمت پایین (یک دختر در دانشگاه همدان)
* کتک زدن وحشیانه‌ افراد برای گرفتن اقرار و اعلام معذرت‌خواهی از رهبری برای نگذاشتن صفت معظم در برابر مقام رهبری (مورد احمد زیدآبادی به نقل از همسرش؛ خبرنامه‌ گویا، اول مهر ۱۳۸۸)
* بردن افراد زندانی برای اعدام و ترساندن افراد تا حد مرگ (گزارش مریم صبری از دوران زندان وی، رادیوفردا، اول مهر ۱۳۸۸)
* شکستن دنده‌ افراد (مورد عیسی سحرخیز به نقل از خانواده‌ وی و برخی مقامات حکومتی که با وی دیدار داشته‌اند).
* ترور از پیش طراحی شده (تیراندازی به سوی خواهرزاده‌ میرحسین موسوی؛ عاشورای ۱۴۳۱)*
* رد شدن با اتومبیل از روی مردم در روز عاشورای ۱۴۳۱ که منجر به قتل چندین نفر شد. (فیلم آن در یوتیوب موجود است)
* شلیک به مردم با تفنگ ساچمه‌ای که گاه تا ۱۲۰ زخم در بدن ایجاد می‌کند.
این موارد به روشنی در گزارش برخی آزادشدگان و خانواده‌های مقتولین به چشم می‌خورد.
برخی از مقتولین با باتون ضربه‌ مغزی شده‌اند. (مورد حسین اکبری، خبرنامه‌ گویا، ۷ مرداد ۱۳۸۸؛ مورد علیرضا افتخاری، خبرنگار، سایت مردمک، ۸ مرداد ۱۳۸۸) در مواردی افراد پس از تیر خوردن مورد ضرب و شتم واقع شده‌اند، به گونه‌ای که علاوه بر تیرخوردگی ساق دست، پهلو و کمر، آثار کبودی در پشت گردن و زخمی عمیق در پشت سر وجود داشته که داخل آن را با پنبه پر کرده بودند، بازویی که تیرخورده بوده، شکستگی کامل داشته و روی صورت هم بینی به نظر شکسته می‌نمود (مورد امیرحسین طوفان‌پور، گویانیوز، ۸ مرداد ۱۳۸۸). یکی از کشته‌شدگان در اصفهان (حسین اختر زند) از طبقه‌ سوم به پایین پرتاب شده بود (اخبار روز، ۷ مرداد ۱۳۸۸). یکی دیگر از کشته‌شدگان در نماز جمعه با ضربه‌ باتون دچار سکته‌ مغزی می‌شود (مورد مصطفی کیارستمی، نوروز، ۹ مرداد ۱۳۸۸). بسیاری نیز با گلوله‌ مستقیم بسیجیان و نیروهای لباس شخصی در خیابان کشته شده‌اند (مثل سجاد قائد رحمتی، داود صدری، اشکان سهرابی، ناصر امیرنژاد، ندا آقاسلطان، مهدی کرمی، یعقوب بروایه، مسعود هاشم‌زاده، میثم عبادی، بهزاد مهاجر: سایت رادیوفردا، ۱۱ تیر ۱۳۸۸؛ سایت نوروز، ۲۵ تیر ۱۳۸۸). افرادی نیز در درگیری‌های خیابانی به‌واسطه‌ ضربات باتون و کابل به قتل رسیدند (مثل حسین طهماسبی).

اگر خشونت‌های صورت گرفته مدارا تلقی شود، باید منتظر اعدام‌های دسته‌جمعی خیابانی، بار دیگر کشتار وسیع زندانیان، به تیر بستن هزاران معترض در خیابان، ترورهای گسترده فعالان سیاسی و بمب‌گذاری‌های دولتی در مراکز پرجمعیت برای متهم کردن مخالفان با هدف حفظ نظام و ولایت فقیه بود.

اعضای فعال ستادهای انتخاباتی تا ماه‌ها پس از انتخابات مورد بازداشت و ضرب و جرح و حتی قتل واقع شده‌اند. امیر اسلامیان، عضو ستاد کروبی در یاسوج، حدود شش ماه پس از انتخابات کشته شد و جسد این جوان در اواسط آذر ۱۳۸۸ در حوالی روستای محل سکونت خود روستای «چراخ وال» واقع در شهرستان بوکان پیدا شد. (جرس، ۱۳ آذر ۱۳۸۸)
بنا به گزارش خانواده‌ها، به زندانیان مجروح تیر خلاص زده شده است. برادر کیانوش آسا وضعیت برادرش را این گونه توصیف می‌کند: «کیانوش روز ۲۵ خردادماه حوالی میدان آزادی با اصابت تیر به پهلویش زخمی شد . بر اساس گفته شاهدان او فقط یک گلوله خورده بود، اما به راحتی دست و پا و گردنش را تکان می‌داد و حتی سرش را برمی‌گرداند. کیانوش را از محل دور می‌کنند و با آمبولانس به بیمارستان منتقل می‌کنند. ما روز سوم تیرماه جسدش را شناسایی کردیم، و جسد او چهار روز بعد از زخمی شدنش به پزشکی قانونی منتقل شده بود، یعنی روز ۲۹ خردادماه. اما وقتی جسد او را در پزشکی قانونی شناسایی کردیم علاوه بر جای گلوله در کمرش، یک گلوله هم وارد گردنش شده بود که به احتمال ۹۰ درصد علت مرگش هم همین گلوله اصابت شده در گردنش بود، نه گلوله کمرش.» (مصاحبه با رادیوفردا، ۲۸ مرداد ۱۳۸۸)
فشار بر خانواده‌ها
خانواده‌های کشته‌شدگان و زندانیان در امان نبوده‌اند و مورد بازداشت و تهدید واقع شده‌اند. نامزد ندا آقاسلطان و برادر کیانوش آسا تنها برخی از نمونه‌های بازداشت اعضای خانواده کشته‌شدگان هستند. حتی مادران عزادار امکان گردهمایی در یک پارک عمومی را بدون دخالت ماموران پیدا نکرده‌اند و بعضا به طور گروهی (۱۵ تن از آنان) یک‌باره بازداشت شده‌اند. (موج سبز، ۱۴ آذر ۱۳۸۸) حد بالای رفتار غیرانسانی حکومت با خانواده‌های کشته‌شدگان درخواست پول برای تحویل اجساد به آنها بوده است. از خانواده‌های قربانیان تیراندازی‌های خیابانی نیز درخواست پول گلوله شده بود. همچنین یکی دیگر از اعضای خانواده قربانیان را به عنوان گروگان بازداشت می‌کردند تا مراسم نگیرند و به کسی خبر ندهند.
شکنجه و تجاوز
چند گزارش در مورد بازداشتگاه‌ها از زبان بازداشت‌شدگان عمق فاجعه یعنی شکنجه‌ها و تجاوزها و قتل زندانیان را بیان می‌کند: «دو هفته در بازداشت لمپن‌ها» (سایت موج سبز آزادی، ۱۹ مرداد ۱۳۸۸)، «در کهریزک آب را می‌لیسیدیم» (سایت روز، هفت مرداد ۱۳۸۸)، «مشاهدات یک شاهد عینی از فجایع کشتارگاه کهریزک» (موج سبز آزادی، ۲۰ مرداد ۱۳۸۸)، «گزارش تکان‌دهنده یک پزشک از یک مورد تجاوز جنسی در زندان» (خبرنامه گویا، ۲۹ مرداد ۱۳۸۸) و «رفتارهای شنیع با یک روحانی منتقد». (نوروز، ۲۲ مرداد ۱۳۸۸) در زمان بازداشت نیز رفتارهایی غیرانسانی با بازداشتی‌ها صورت گرفته است: «یک مادر و دختر بازداشتی در حضور هیئتت نمایندگان مجلس گفته‌اند که وقتی بازداشت شده‌اند به آنها گفته شده خم شوند و دو مرد داخل ون و در تمام طول مسیر روی کمر آنها نشسته‌اند. هاله سحابی هم که در آن دیدار حضور نداشته و در آن زمان هنوز در بند ۲۰۹ نگهداری می‌شده بعدها گفته همراه او دختری بازداشت شده که یک مامور مرد لباس‌شخصی داخل ماشین روی پای او نشسته بوده است». (از بازداشتگاه بسیج تا بند قرنطینه؛ خاطرات یک دختر بازداشتی، میدان زنان، هفت شهریور ۱۳۸۸)
خشونت بی‌سابقه در انظار عمومی
گرچه این سطح از خشونت در دوران آیت‌الله خمینی در ملاء عام و در دوران آیت‌الله خامنه‌ای در زندان‌ها رخ داده بود، در بیست سال حکومت خامنه‌ای، علی‌رغم در کار بودن دستگاه سرکوب وی در همه حال و بی‌رحمی همیشگی وی و منصوبانش تاکنون به صحنه‌ عمومی نیامده بود. ظاهرا احساس خطر حکومت در بالاترین مرحله قرار داشته است. (عراقی، فرمانده‌ سپاه محمد رسول‌الله وضعیت حکومت را در روزهای پس از انتخابات «قرمز» اعلام می‌کند: خبرگزاری فارس، هفت مرداد ۱۳۸۸)
عدم تحویل اجساد
به گزارش هیأت منتخب نامزدها برای حمایت از آسیب‌دیدگان، اسامی ۶۹ نفر از معترضین کشته شده و دست‌کم ۲۴۵ معترض بازداشت‌شده اعلام شده است. (علیرضا بهشتی، رادیوفردا، ۲۰ مرداد ۱۳۸۸) پیکر منجمد بسیاری از کشته‌ها به خانواده‌ها تحویل داده نشده و پس از چندین هفته نگهداری در سردخانه‌های صنعتی توسط ماموران امنیتی دفن شده‌اند. روز ۲۱ تیر از میان جوازهای دفن صادر شده در قبرستان بهشت زهرا ۲۸ جواز بدون ذکر نام و نام خانوادگی صادر شده و همگی در قطعه ۳۰۲ به خاک سپرده شده‌اند. ۲۴ تیرماه نیز ۱۶ جواز دفن با شرایط فوق صادر شده است. (نوروز، ۳۰ مرداد ۱۳۸۸)
خشونت کور و گسترده
زندان گوآنتانامو علی‌رغم بدنامی‌اش در مقایسه با کهریزک بر اساس گزارش‌هایی که از آنجا منتشر شده مدینه‌ فاضله است. در زندان گوآنتانامو به هیچ زندانی‌ای تجاوز جنسی نشده است؛ در ابوغریب زندانیان را از آب و غذا محروم نمی‌کردند و هر چند ساعت برای تنبیه جمعی آنها با باتوم و کابل و زنجیر به جان‌شان نمی‌افتادند؛ پیکر بی‌جان زندانیان گوآنتانامو و ابوغریب با دندان‌های خرد شده و صورت له شده و بدن‌های کبود و شکاف خورده به خانواده‌های آنها تحویل داده نشده است (گزارش حسین علایی در مورد محسن روح‌الامینی از قول پدر وی، سایت ایران امروز، سوم تیر ۱۳۸۸؛ همچنین گزارش‌های مربوط به مرگ سهراب اعرابی، محمد کامرانی و امیر جوادی: سایت موج سبز آزادی، ۲۷ تیر ۱۳۸۸؛ محمدجواد پرنداخ، دانشجوی اصفهانی، موج سبز آزادی، شش شهریور ۱۳۸۸) .
رژیم جمهوری اسلامی و نیروهای بسیجی آن به اسرای بعثی تا این حد از خشونت روا نداشته است. با اعدامی‌های سال‌های دهه‌ شصت نیز پیش از اعدام چنین رفتارهایی نشده بود. این رفتارها بر این نکته گواهی دارند که حکومت صرفا با اتکا بر قوای قهریه و نظریه «برد بر اساس ایجاد رعب و وحشت» امیدوار به بقای خود است و به هیچ وجه نمی‌خواهد یا نمی‌تواند اعتماد عمومی را بازگرداند. حکومتی که خود را دارای آینده و مستقر می‌بیند تا این حد به خشونت کور و گسترده علیه شهروندان معمولی دست نمی‌زند.

امّید به گام ِ دادخواهت دارد

راهی که تو می روی زچاه آکنده ست

بادا که نگاه ِ او نگاهت دارد !

پیداست که خواست های این جنبش بسی فراتر ازهدف های برخی کارگزاران پیشین نظام است که هم اکنون به عنوان اصلاح طلب در جایگاه رهبری جنبش سبز از رسمیت حکومتی و« مشروعیت قانونی» برخوردارند.

صدها هزار نفر در مراسم خاکسپاری آیت الله منتظری

روز دوشنبه، ۲۱ دسامبر (۳۰ آذرماه)، مراسم تشییع پیکر آیت الله حسینعلی منتظری، در شهر قم، محل اقامت او، تشییع و پس از اقامه نماز به امامت آیت الله موسی شبیری زنجانی، در حرم حضرت معصومه به خاک سپرده شد.
براساس خبرهای رسیده، مراسم تشییع حدود ساعت ۹ بامداد از برابر خانه آیت الله منتظری آغاز شد در حالیکه جمعیت کثیری از عزاداران، خودرو حامل پیکر آیت الله فقید را تا محل اقامه نماز میت مشایعت می کردند.
به گزارش خبرگزاری کار ایران – ایلنا – قبل از اقامه نماز، پیام تسلیت آیت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، و پس از آن، پیام احمد منتظری، فرزند آیت الله حسینعلی منتظری، قرائت شد.
به گزارش ایلنا، آقای احمدی منتظری در سخنان خود از سوگواران خواست تا پس از پایان مراسم نماز، صحن حرم را ترک کنند و از آنان دعوت کرد تا در مراسم عزاداری که بعد از ظهر دوشنبه در حسینیه آیت الله برگزار می شود شرکت کنند.
این مراسم در ساعت ۱۱ بامداد به وقت محلی خاتمه یافت.
خبرگزاری رویتر به نقل از شاهدان عینی، شمار عزاداران را “صدها هزار تن” گزارش کرده و سایت کلمه، متعلق به میرحسین موسوی، از رهبران مخالف دولت، هم گفته است که تشییع پیکر آیت الله منتظری با حضور صدها هزار نفر از نقاط مختلف کشور به سوی حرم حضرت معصومه تشییع شد.
آقای موسوی از روز گذشته در قم حضور داشته و گزارش هایی از حضور مهدی کروبی، دبیرکل حزب اعتماد ملی و از رهبران مخالف دولت، و شماری از مراجع تقلید، روحانیون ارشد و فعالان سیاسی منتقد دولت، از جمله آیت الله یوسف صانعی، آیت الله سید جلال الدین طاهری اصفهانی، علی اکبر محتشمی پور، هادی غفاری، هادی خامنه ای، برادر رهبر جمهوری اسلامی، در مراسم تشییع حکایت دارد.
آقایان موسوی و کروبی به مناسبت درگذشت آیت الله منتظری عزای عمومی اعلام کرده و از مردم خواسته بودند در مراسم عزاداری آیت الله شرکت کنند.
برخی گزارش ها حاکی از آن بوده که ماموران دولتی در چند شهر از جمله تهران، از عزیمت چند دستگاه اتوبوس حامل فعالان سیاسی منتقد دولت برای شرکت در مراسم تشییع جنازه آیت الله منتظری جلوگیری کرده اند یا به بازرسی آنها پرداخته اند.
سایت کلمه هم از اقدام ماموران در متوقف ساختن یک اتوبوس حامل دانشگاهیان و فعالان سیاسی که از تبریز عازم قم بوده خبر داده است.
از تظاهرات مخالف دولت در مراسم تشییع جنازه گزارشی دریافت نشده اما سایت کلمه در خبری پیرامون این مراسم گفته است که “جمعیت حاضر همچنین نمادهای سبز رنگی با خود حمل می کردند” و به نقل از حاضران افزوده است که “حضور نیروهای امنیتی بسیار چشمگیر است اما تا کنون هیچ درگیری و برخوردی صورت نگرفته و گزارش نشده است.”
یک شاهد عینی به بی بی سی گفته است که در جریان تشییع پیکر آیت الله منتظری، برخی شعارهای متداول مخالفان هم شنیده می شد.
گفته می شود که آیت الله منتظری وصیت کرده بود در محلی در حرم حضرت معصومه در قم دفن شود اما با توجه به اختلاف وی و رهبری جمهوری اسلامی، در مورد اجرای این خواست آیت الله فقید تردیدهایی ابراز می شد.
پیش از تدفین آیت الله منتظری، سایت پارلمان نیوز، پایگاه جناح اصلاح طلب مجلس موسوم به فراکسیون خط امام، گزارش کرد که موافقت اولیه برای خاکسپاری آیت الله منتظری در حرم حضرت معصومه کسب شده است.
این سایت به نقل از ناصر منتظری، نوه آیت الله، گزارش کرد که موافقت اولیه برای دفن آیت الله در کنار مزار محمد منتظری، فرزند او در داخل حرم، گرفته شد.
ناصر منتظری به خبرنگار پارلمان نیوز گفت که “اگر اختلافاتی بر سر محل دفن ایشان مطرح بوده، بین خود مسئولان بوده و به بیت ایشان چیزی منتقل نشده است.”
ناصر منتظری در مورد وصیت نامه آیت الله منتظری گفته است که این وصیت نامه در اختیار فرزند ارشد آیت الله است و قرار است در سایت آیت الله منتظری قرار گیرد.
در ایران مراسم روز سوم، هفتم و چهلم درگذشتگان هم به طور سنتی رایج است و انتظار می رود به مناسبت درگذشت آیت الله منتظری، چنین مراسمی در نقاط مختلف ایران برگزار شود.
براساس برخی گزارش ها، به مناسبت درگذشت آیت الله منتظری، مراسم سوگواری در مسجد اعظم قم برگزار خواهد شد.
گزارش های رسیده از تعطیلی بازار نجف آباد، محل تولد آیت الله منتظری، و در اصفهان نیز مراسم عمومی عزاداری برگزار شده است.

……………………………………………………………….

پس از تشییع پیکر آیت الله منتظری در مرقد حضرت معصومه (س) عزاداران به سوی بیت ایشان رهسپار شدند .
بسیجیان به بیت آیت الله منتظری تعرض کردند و بنر تسلیت درگذشت ایشان را که از سر در حسینیه شهدا آویخته شده بود پاره کردند.

……………………………..

سعید منتظری گفت که اعضای خانواده مطلع شده اند که مسجد اعظم از ساعت ها قبل، توسط نیروهای بسیج و سپاه پر شده و به همین دلیل مراسم دوشنبه شب را لغو کرده اند.
او در مورد وضعیت اطراف بیت آقای منتظری گفت: “اطراف منزل مثل حکومت نظامی شده است و انواع و اقسام نیروهای نظامی و انتظامی با سپر و باتوم در آنجا مستقر شده اند و اجازه رفت و آمد به بیت را نمی دهند”.

کودتا گران که با پاره کردن و آتش زدن تصویر آیت الله خمینی و بزرگنمایی آن قصد داشتند گروهی از مردم را برای مقاصد خود بسیج کنند کاملآ در این کار شکست خوردند.
از آرای شصت و سه در صد ادعایی کودتا گران، یعنی ۲۵ میلیون نفر، حتی ۴ در صد، یعنی یک میلیون نفر را نیز نتوانستند در سراسر ایران بسیج کنند.به جز مزدوران بسیجی و سربازان و پاسداران تقریبا هیچ کس دیگری در تظاهرات امروز کودتا گران شرکت نداشت( در تهران فقط ۷۰۰۰ نفر) . بدین ترتیب امروز بیش از هر زمان انزوای کامل خامنه ای و حکومت کودتا به نمایش گذشته شد.

«بیعت با ولایت» – فقط همین بودند! روزی که دوربین تلویزیون یخ بسته بود!

«شور حضور ملت در حمایت از ولایت» آن قدر حقیرانه بود که دوربین تلویزیون برای نشان دادن آن، از جای خود تکان نمی خورد. در حالی که این مراسم «پرشور» به طور مستقیم از شبکه های تلویزیونی از جمله شبکه ی خبر جمهوری اسلامی پخش می شد، اما نه از هلی کوپترها خبری بود که «حماسه حضور» را از آسمان به تصویر بکشند و نه از دوربین های متعدد تلویزیونی که ابعاد و گوشه های گسترده ی این «حماسه» را نشان دهند. «شور حضور ملت» در فضای سرد و یخ بسته ی تهران، به یکی از حقیرترین نمایش های حکومتی تبدیل شد …
اخبار روز: «شور حضور ملت در حمایت از ولایت» آن قدر حقیرانه بود که دوربین تلویزیون برای نشان دادن آن، از جای خود تکان نمی خورد. در حالی که این مراسم «پرشور» به طور مستقیم از شبکه های تلویزیونی از جمله شبکه ی خبر جمهوری اسلامی پخش می شد، اما نه از هلی کوپترها خبری بود که «حماسه حضور» را از آسمان به تصویر بکشند و نه از دوربین های متعدد تلویزیونی که ابعاد و گوشه های گسترده ی این «حماسه» را نشان دهند.
«شور حضور ملت» در فضای سرد و یخ بسته ی تهران، به یکی از حقیرترین نمایش های حکومتی تبدیل شد و «عمق استراتژیک» حکومت کودتا در میان مردم را به خوبی نشان داد. شاید بعد از این، تکنیک های فنی و نمایشی و عکاسی را به کار بگیرند تا از این نمایش حقارت آمیز «حماسه ی حضور» دوباره ای بسازند.
اعدام باید گردند!
هر چقدر این نمایش، از نظر شرکت مردم در آن حقیرانه بود، از نظر درخواست ها و شعارهایی که در آن مطرح گردید، «قاطع» و کوبنده بود. سخنران این مراسم، نماینده ی علی خامنه ای، در سخنان خود، با استناد به آیات قران رسما خواهان «قتل سردمداران فتنه» به «شدیدترین» نوع آن شد و از سوی جمعیت حاضر با شعار «سران فتنه ی سبز، اعدام باید گردند» تشویق شد.
در قطعنامه ی پایانی این مراسم آمده است: متاسفانه در وقایع چند ماه اخیر و اغتشاشات پس از انتخابات برخی از برادران سابق ما و کسانی که اسم و رسمشان را به برکت انقلاب اسلامی و امام خمینی (ره) به دست آوردند، از استکبار جهانی و دشمنان قسم خورده انقلاب گوی سبقت را ربودند و زمینه ساز و مشوق ظهور و بروز دشمنی و کینه توزی استکبار جهانی نسبت به آرمان ها و اندیشه های رهبر کبیر انقلاب اسلامی شدند و همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند: “کاری کردند که دشمن مایوس و نومید، جان تازه بگیرد و تشویق شود.”
در بخش دیگری از این قطعنامه آمده است: آخرین اقدام وقیحانه و شرم آور اغتشاش طلبان و فتنه گران، جسارت به حریم و ساحت رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران بود که عمق رذالت دشمنان قسم خورده انقلاب را نشان داد و خشم انقلابی امت حزب الله را در آستانه آغاز ماه محرم، ماه پیروزی خون بر شمشیر برانگیخت.
در این قطعنامه با بیان اینکه ما اعلام می‌کنیم ملت بزرگ ایران این افکار و سخنگویان آن را در خط مقدم مقابله با امام و آرمان‌های او می‌دانند، خاطرنشان شده است: انتظار ما از اطرافیان و منتسبان امام عزیزمان این بود که در مقابل حرمت‌شکنی‌های اغتشاشگران در مناسبت‌های اخیر نظیر روز قدس، سیزدهم آبان و شانزدهم آذر که به صورت سازماندهی شده و با پشتیبانی عناصر فتنه نسبت به اندیشه‌های امام صورت می‌گرفت موضع‌گیری کنند و به جای انکار اصل قضیه، عمق فاجعه و دسیسه‌های دشمن را شناخته و به سکوت طولانی خود در قبال در ادامه ی این قطعنامه آمده است: ما شرکت‌کنندگان در این تظاهرات اعترض‌آمیز از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران که مسئولیت انقلابی خود را در افشای ماهیت حقیقی جریان فتنه و به نمایش گذاشتن جلوه‌های دلبستگی عمیق ملت ایران به آرمان‌های امام (ره) را به نحو احسن انجام داد، تشکر کرده و این اقدام شجاعانه و از روی بصیرت سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را مورد حمایت قرار می‌دهیم.
در این قطعنامه یادآورشده است: ما شرکت‌کنندگان در این تظاهرات همراه با سایر آحاد و اقشار ملت موحد، انقلابی و همیشه در صحنه ایران از مسئولین قضایی کشور مصرانه می‌خواهیم مجرمین و عاملین اهانت به ساحت قدسی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران شناسایی و کسانی را که با اعمال و رفتار ضد انقلابی زمینه بروز این اقدام وقیحانه را پدید آورده‌اند بدون هیچ‌گونه اغماض و مماشات به مردم معرفی کرده و برخورد قانونی و قاطع با آنان انجام دهند.

نقل از سایت میهنhttp://www.mihan.net/news/index.php?option=com_content&view=article&id=1443:2009-12-14-12-15-23&catid=14:special

در این بولتن محرمانه که توسط معاونت فرهنگی ستاد کل نیروهای مسلح در اختیار برخی مدیران ارشد کشوری قرار گرفته، ضمن اعتراف به اشتباه برآوردی نهادهای امنیتی و نظامی درمورد جنبش سبز آمده است: “برآوردهای اولیه نهادهای مسئول در مورد کمیت و کیفیت حضورکسانی که با فراخوان نامزدهای شکست خورده و شبکه های مختلف ماهواره ای و سایبری به صحنه آمده بودند با واقعیت تطابق نداشت و نشان داد که کمبودها و نواقص در خصوص تهیه برآوردهای اطلاعاتی در این گونه موارد وجود دارد.