انقلاب آسان

LAB-pyaz

داستان آزادیخواهی، مبارزه رهائی بخش  و برابری طلبی زنان امروز ایران آدم را بیاد آن گروه دوستانی می اندازد که به باغ و صحرا رفته بودند و هر کس به انتخاب خود چیزی برای خوردن برده بود. هنگام ظهر سفره گستردند و آورده خویش را بر سفره گذاشتند. همه پیاز آورده بودند. از نان و پنیر وخوراکی های دیگر خبری نبود. آنقدر پیاز خوردند که آب از هر نه سوراخشان روان شده بود.

زنان امروز نیز همه زورشان را بر روی حجاب و روسری و ارائه نمایشگاه سیار آرایش و سالن مد خویش گذاشته اند و آنقدر پس پس می روند که از پشت بام سقوط می کنند، ولی از فرط مبارزه نه سقوط خویش را حس می کنند و نه هزینه و خطرش را باور دارند.

آری، به هنگام سقوط نیز در حال استعمال یا مقایسه رژ لب فرانسه ایتالیائی هستند و یا درحال قرار گذاشتن برای ملاقات در خانه های تیمی و نشستهای مبارزاتی و آزادیخواهانه هستند. قرارهای مبارزاتی با جراح لب و لوچه، بینی و چانه، گونه و ناخن و صد البته خرید و تدارکات تکمیلی از بوتیکهای مارکدار و قمپزنما برای تکمیل کمپین مبارزاتی آزادیخواهانه.

متأسفانه مردان که همواره اولین سد رهائی آزادی زنان بوده اند، اینجا و در اینمورد نقش فعال دارند و به کمپین زنان یاری می رسانند. اگر کوچکترین انتقادی بشود که چرا تمام هزینه و توان مبارزاتیتان را بر روی یک موضع و تنها در یک جبهه خرج می کنید، بر سرت هجوم می آورند و متهم میشوی که زن ستیز و همدست آخوند و ملا هستی.

 برداشتن کجدار و مریز روسری درست. شلیک گلوله های رژ و ماتیک و سرخاب خارج از عرف قرن بیست و یکم و سازندگان اروپائی آن  قبول. افشاندن انواع اسپریهای اشک آور مارکدار و تقلبی چینی و نمایش ابزار و قمپزهای مبارزاتی برای زنان فامیل و آشنا هیچ. تا اینجایش را تشویق و ترغیب علنی برای پیوستن به کمپین مبارزاتی زنان آزادیخواه تلقی می کنیم. خیلی هم خوب. اما آیا جراحی فراگیر لب و لوچه و  لپ و گونه و ناخن گذاشتن دست و پا و جراحی های محیر القول و هزینه های نجومی آن نیز جزئی از کمپین مبارزاتی بحساب می آید؟

یقیناً خیلی از مردان پیدا می شوند که از چنین کمپینی دفاع جانانه و فیلسوفانه هم بکنند و زمین و زمان را به هم بدوزند که اثبات کنند راه سرنگونی بیت رهبری از اتاقهای عمل بینی و لب میگذرد. بعضیها نیز ممکن است که توجیه کنند که اینها قشر اندکی از همرزمان تندرو هستند که در مبارزه زیاده روی می کنند و نباید به حساب بدنه اصلی جنبش گذاشت، اما ناگزیر باید عرض شود که بر اساس تحقیقات و بررسیهای نزدیک در کوچه و بازار و خانواده های فقیر و غنی و متوسط، این حقیقت کشف شده است که اکثریت کسانیکه که چنین کمپینی را همراهی می کنند راه قدسشان از کربلای جراحان بینی و گونه می گذرد و همگی در این اندیشه هستند که مبادا کمبودی در زمینه ابزار مبارزاتی داشته باشند و بخش قابل توجهی از درآمد خویش را در این راه هزینه می کنند.

البته گوشیهای تلفن همراه، تلویزیون و تکنولوژی آپدیت شده با آخرین مدل بازار آمریکا و اروپا نیز جزئی از این کمپین مبارزاتی محسوب میشود که هرچند مربوط به عقبه لشکر میباشد اما نبود یا کمبودش اعتبار جنبش را بزیر سئوال می برد.

شخصاً از چند خانم که سالهای سال ساکن اروپا و آمریکا بوده اند شنیده ام که می گفتند وقتی میرویم ایران و خانه و زندگی و مد لباس و آرایش زنان فامیل و کوچه خیابان را می بینیم احساس یک دهاتی را داریم که به شهر رفته باشد.

آری، حقیقت تلخ این است که اکثر زنانی که تمام توان مبارزاتی خویش را بر روی حجاب متمرکز کرده اند بزرگترین آرزویشان برای فتح قدس و کربلا نیز گرفتن وقت عمل بینی است از یک جراح معروف. پیش از اعتراض آن جمعیت دلسوز از مردانی که برای آزادی و حقوق زنان سر از پا نمی شناسند، باید عرض کنم که نگارنده نیز هیچ اختلاف و تعارضی با اصل مبارزه و تاکتیک و تکنیکهای آن از قبیل آنچه گذشت ندارم، اما خواست و پیشنهاد عقلانی و منطقی این است که زنان آزادیخواهی که زرق و برق مبارزاتیشان در خیابان و بازار چشم هر بیننده ای را لوچ می کند، اولویتهای مبارزه را مدنظر قرار دهند و اندکی ناچیز آن را نیز هزینه کتاب و مطالعه بکنند و در نشستهای تیمی و تشکیلاتی کمتر از ابزارآلات مبارزه سخن بگویند و کمی هم به اصل مبارزه بپردازند.

این پاسخها قابل پیش بینی است. خیلی ها خواهند گفت بله، وقتی با آن ابزارآلات مبارزاتی(آرایش و لباس و بینی جراحی شده و…) مجهز شدند و به خیابان آمدند، مبارزه وارد فاز عملی خواهد شد. درست، اما چرا چنین زنان آزادیخواه هرگز بفکر فقر و فلاکت کسی نیستند و هیچ فرصتی را برای سرکیسه کردن دیگران  از دست نمی دهند. آیا فاحشه گری، خود فروشی، سیگار و اعتیاد و کلاه برداری نیز جزئی از تکنیکهای مبارزاتی آزادیخواهانه زنان است؟ اینها که ره آورد آخوندهاست و دستمریزاد آنها را می طلبد. چرا شما پُزش را میدهید و گوزش را گنبذ می کنید؟
اما باید دید این چه مبارزه ای است که ابزار و تکنیکش را دشمن هدیه می کند و ما در انتخاب آن فقط سهولتش را در نظر میگیریم؟ و چرا همگی اشتهای خویش را تقویت می کنیم و بجای نان و غذا فقط بدنبال پیاز می رویم؟ اینهمه پیاز بر روی سفره و از نان و غذا خبری نیست.

یک آمار سر انگشتی از کم و کبف صفحات فیسبوک زنها بگیرید و ببینید چند در صد محتویاتشان مربوط به آلبوم عکس و زیبا نمائیها و مد لباس و تفریحاتشان نیست؟ آیا بیاد آنهائی نمی افتید که می خواهند با پیاز تنها  شکمشان را سیر بکنند؟ فکر نان باشید که خربزه آب است.

Leave a Reply